Çığ gibi büyüyen bir desteğin
arasından bazı dudak bükmeler, eleştirel yorumlar da görülmüyor değil…
Huyum kurusun, ne zaman
kitlesel bir coşku sarmalı ile karşılaşsam, aykırı seslere odaklanırım…
Çoğunluğun manipüle edilmiş
olma olasılığını görmezden gelmek istemem, farklı olanın, sesi az çıkanın haklı
olabileceği ihtimalini göz önünde tutmaya çalışırım…
1990’larda genç olmaktan
kaynaklı bir alışkanlıktır belki de…
Belki de adı yenilgi ile
özdeşleşmiş bir fikriyatın inatçı müdavimi olmamdan gelen bir refleks…














