Bandana kararının, verili konjonktürde siyasal İslam’a verilmiş bir taviz ve çocuk istismarının meşrulaştırılması olduğu gerçeğine rağmen; bu kararı eleştirenlerin “baskıcı”, kararı sahiplenenlerin “özgürlükçü” olarak sunulması, bunun en bariz göstergesidir.
Geçtiğimiz haftanın yoğun gündeminde kendine hızla yer
açan ve halkın büyük bir çoğunluğu tarafından kaygıyla takip edilen bir yasal
değişiklik söz konusu: Din İşleri (Değişiklik) Yasa Tasarısı. Tasarı bir
süreden beridir ilgili Meclis Komitesi’nde görüşülmekte olduğu halde ne yazık
ki bu süre zarfında kamuoyunun bilgisine gelmemiş ve ancak ilgili Komite’de oy
birliği ile onaylandıktan sonra Meclis dışı muhalefetin çabaları sonucu gündem
olabilmiştir. Sadece bu olgu bile, Meclis içinde halkın konulara müdahil
olabilmesi kaygısı ile hareket eden bir öznenin eksikliğinin göstergesidir.
Halkımızın sadece bugününü değil, çocuklarımızın geleceğini de yakından
ilgilendiren böylesi bir konunun; yeterince tartışılmadan apar topar ve oy
birliği ile Genel Kurul gündemine alınabilmesi kaygı vericidir.
Sayın
Ferdi Sabit Soyer’in Gaile sayı 125/126’da yayınlanan yazılarını keyifle
okudum. Bir süreden beridir Gaile Dergisi sayfalarında sürmekte olan tartışma
bağlamında birçok fikir, görüş yazıldı. Bu bağlamda Ferdi Sabit Soyer de
tartışmada aktarılan tarihsel değerlendirmelere ilişkin katkı yapmak
istemiştir. En önemlisi de hem yazısının başlığında hem de giriş ve sonuç
bölümlerinde “anlaşılma”, “anlaşmama”/ “anlaşma” ayrımlarına vurgu yaparak;
yürekten katıldığım “sol tartışmalarda
her şeyden önce anlaşılma meselesi önem taşımalıdır. Tartışmanın diğer ayağı
olan anlaşma veya anlaşmama meselesi ise olayın diğer boyutu olmalıdır”
noktasının altını çizmiştir.
Gaile
Dergisi’nin 122. Sayısında Cemal Mert imzası ile yayınlanan “Kıbrıs’ta
Sosyalist Mücadele Geleneği ve İthal Sosyalist Kültür” başlıklı yazı, ülkemiz
solunun kendi tarihini öğrenmesi ve köklerini bulması noktasında önemli bir
uyarı içeriyor. Tüm dünyada tarih bilinci sol açısından salt bir bilgi yığılmasından
öte bir anlama sahip olmuştur. Tarih, geçmiş deneyimlerden çıkarılan dersler ve
geleceğe dair bir çıkarsamalar alanı sunması bakımından her zaman bugüne dair
bir olgudur. Bu yüzden de ne zaman nerede ne olduğundan öte bir geçmiş
değerlendirmesi boyutu taşır. Sol açısından geçmişin değerlendirilmesi,
geleceğin inşasından ayrı düşünülemez. Ve elbette, akademik kaygılar bir yana,
geleceği kurma iddiası olmadan geçmişi bilme kaygısı ortaya çıkmaz. İşte tüm bu
sebeplerle Kıbrıs’ta sol iddia taşıyan her kişi ve örgütün, dünya devrimci
pratiği kadar Kıbrıs devrimci, sosyalist, demokrat pratiğini de bilme çabası
içinde olması beklenir, istenir bir durumdur.